Kraków

Eklektyczna fasada budynku z przewagą neobaroku (wzorowana na projekcie paryskiej opery) powstała w ostatniej dekadzie XIX w. Początkowo znajdował się tutaj Teatr Miejski, dopiero w 1909 r. przekształcono go w Teatr Słowackiego. Duża Scena zachwyca freskami Antona Tucha i słynną kurtyną Henryka Siemiradzkiego z alegoryczną historią teatru i związanych z nim osób. Poza tą sceną, która wystawia dzisiaj także opery i operetki, przy teatrze znajdują się jeszcze inne: Scenę Miniaturę, Scenę w Bramie, wystawiającą awangardowe i nowoczesne spektakle, letnia Scena przy Pompie oraz Salon Poezji prowadzony od wielu lat przez Annę Dymną. Najwybitniejsi polscy aktorzy, najważniejsze sztuki polskiej i światowej dramaturgii sprawiły, że obiekt znajduje się w czołówce krakowskich teatrów.